رابطه من حقیقی با من غیر حقیقی و رابطه نور طبیعی با نور غیر طبیعی
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
برای ارائه کمک روحانی درک چند نکته لازم است:
گاهی ممکن است ایجاب کند که شما برای کمک به سایرین به ظاهر به سطحی پایین تر نزول کنید.
اگر چه مقصود شما ارتقا مردم به سطحی رفیع تر از آگاهی است اما اگر شما مطابق با چیزهایی که برای آنها قابل درک است صحبت نکنید ممکن است آنها از صحبت شما سودی نبرند.
آنچه را که از طریق فکر و احساس به آنها می دهید نباید بالاتر از فهم آنها باشد. مطمئنا چیزی دستگیر آنها نخواهد شد مگر اینکه مطابق با گنجایش و تجربه آنها باشد.
در ضمن مهم است به خاطر داشته باشید که در حین انجام این کار نباید سطح رفیع تر ادراک خویش را از دست بدهید.
با دسترسی تدریجی آنها به ادراکی عمیق و عمی
صرفا اعتراض نمودن به این تقسیم بندی ها موجب از بین رفتن آنها نمی شود.
این تقسیمات از فکر و احساس فردی که فقط به عشق و ادراک تسلیم میگردد تغذیه می شوند.
شما مردم را باید به سوی حقیقت بیاورید.
شما نمی توانید آنها را به زور به سوی روحانیت سوق دهید.
احساس دوستی و رفاقت نسبت به آنها و خوش نیت بودن کافی نیست.
اگر می خواهید در کارتان توفیق یابید باید این یقین و ایمان را در ایشان به وجود آورید که کمک شما برای نجات آنها از بند و عذاب و تشخیص والاترین چیزها می باشد.
راه دیگری برای کمک به آنها در نیل به آزادی و تنویر روحانی وجود ندارد.
+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم مهر ۱۳۹۵ساعت 14:15 توسط ريما |
مردم اگر چنانچه بخواهند زندگی جاویدانی که (منجی) آورنده ان هست را به ارث برند باید فکرشان کاملا از هر نوع خودخواهی و تنگ نظری تهی گردد.
مسلما وادار نمودن آنها به کنار گذاردن خودخواهی و تنگ نظری کار آسانی نیست.
این اتفاقی نیست که مردم به غنی و فقیر، محروم و نازپرورده، حاکم و محکوم، رهبر و توده، ظالم و مظلوم، اعلا و پست، برنده و بازنده تقسیم شده اند.
این تفاوت ها به وسیله کسانی به وجود آمده که در اثر جهل روحانی به این تقسیمات دل بسته اند و چنان در افکار و احساسات خودسرانه خود غوطه ورند که حتی به خودسری خود نیز واقف نیستند.
آنها عادت کرده اند که زندگانی را به قسمت های مختلف تقسیم کنند و حاضر نی
وظیفه کارکنان روحانی کمک نمودن به (منجی) است در اشاعه حقیقت به بشریت معذب و رنج دیده.
شما نه تنها باید بشریت را آماده پذیرش این حقیقت نمایید بلکه باید آنها را در این حقیقت مستقر سازید.
این نکته بسیار مهم را به خاطر بسپارید که شما فقط هنگامی می توانید به دیگران در کسب آزادی روحانی و بیرون آمدن از کثرت مجازی کمک نماییدکه در حین کار به اشخاصی که می خواهند در جایی که تقسیم بندی و جدایی وجود ندارد جدایی بیافرینند و به کارکنان روحانی مجال کار نمی دهند،.
ایده وحدت را از دست ندهید.
+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم مهر ۱۳۹۵
وقتی که فکر در جستجوی یقین یا تایید :
( توسط استدلال های عقلانی و معجزات به منظور درک روحانی )
بر می اید بر حریم دل تجاوز مینماید.
یقین و تایید زمانی حایز اهمیت است که شخص بخواهد نتایج معین و محسوسی را در دنیای عقلانی بدست اورد.
حتی اگر فرض کنیم که شخص بوسیله معجزات یا داده های عقلانی بوجود خدا یقین پیدا نماید این امر الزاما دریچه دل او را باز نخواهد کرد.
بیعتی که شخص در نتیجه چنین الهام سردی با خدا مینماید یا بخاطر ترس است و یا اینکه از روی احساس وظیفه.
عشقی که در ان هیچگونه قیدی وجود ندارد "
نمیتواند نتیجه یقینی باشد"که بر چیزهای قابل دسترس فکر بنا شده است.
و در جاییکه عشق نیست
(سرور) یا زیب
برچسب: حریم, نویسنده: آوا عابدی تاريخ: چهارشنبه 1 شهريور 1396 ساعت: 16:56
من حقیقی"( یعنی توقف فکر یعنی خودی حقیقی)= نور طبیعی
من غیر حقیقی" (یعنی فعالیت ذهن یعنی من نفس) = تاریکی غیر طبیعی
تجلی نور طبیعی = تاریکی طبیعی
تجلی غیر طبیعی = نور غیر طبیعی
( یعنی مایا یعنی جهان و همه چیزهایی که تاریکی غیر طبیعی – یعنی من غیر حقیقی یا من مجازی یا نفسانی – میبیند میبوید میشنود میخورد و همواره تجربه میکند)
همچنان که هر کجا نور باشد تاریکی نیز هست.
چرا که تاریکی وجود نور را اثبات میکند. لذا چون تاریکی هست نور نیز وجود دارد ..
بنا بر این
چون تاریکی طبیعی هست نور طبیعی هم وجود دارد.
و چون تاریکی غیر طبیعی هست نور غیر طبیعی هم وجود دارد.
بنا بر این
اگر تاریکی غیر طبیعی نبود نور
در حالت خواب عمیق بدن و جهان افرینش وجود ندارند (زیرا که ) فکر در روح غرق میگردد.
بنابراین :
در حالت خواب عمیق فکر به روح میپیوندد . ( این وصال نیست ).
اما اگر در حالت بیداری فکر در روح غرق گردد
انوقت جهان افرینش و بدن وجود دارند اما فکر وجود نخواهد داشت .
قبلا دیده ایم که وقتی فکر وجود داشته باشد بدن و جهان افرینش وجود خواهند داشت.
یعنی وقتی جهان افرینش و بدن وجود داشته باشند فکر وجود خواهد داشت.
اما در اینجا "
(وقتی در حالت بیداری فکر در روح غرق باشد )
جهان افرینش و بدن وجود خواهند داشت اما فکر موجود نخواهد بود.
یعنی فکر از روح جدا شده است
و این وصال میباشد.
بدین ترتیب
فکر (من غیر حقیقی